ZMIANY W CZĘŚCI I

Nowy przepis 1.1.4.7 reguluje zasady obrotu naczyniami ciśnieniowymi wielokrotnego napełniania pomiędzy stronami umowy ADR a USA. Zasady te opisane zostały w sposób następujący:

• Przepis 1.4.7.1 – Import – dopuszcza przywóz do Państw będących stronami Umowy ADR naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełnia­nia spełniających wymagania Przepisów Fede­ralnych USA z miejsca tymczasowego składowania do użytkownika końcowego. Przy realizacji tego typu przewozu dokument przewozowy musi zawierać wpis: „Przewóz zgodny z 1.1.4.7.1”
• Przepis 1.4.7.2 – Wywóz – dopuszcza napełnianie i przewóz butli wg 1.1.4.7.1 do krajów niebędących stronami umowy ADR. Napełnianie naczynia ciśnieniowe­go powinno być zgodne z warunkami Kodeksu Przepisów Federalnych Stanów Zjednoczonych. Butle powinny być oznakowane, tak jak wynika to z przepisów działu 5.2 Umowy ADR. Butle nie mogą być napeł­nianie po upływie terminu ważności badań okresowych, jednak w tym przypadku mogą być przewożone w celu przeprowa­dzania badań. Korzystający z tego przepisu powinien uzupełnić dokument przewozowy o zapis: „Prze­wóz zgodny z 1.1.4.7.2”.

Wprowadzono nowy przepis 1.2.3, w którym zgromadzono definicje skrótów użytych w Umowie ADR. Wprowadzono kilka nieznacznych zmian i nowych definicji:

• BUTLA POWLEKANA – butla przeznaczona do przewozu węglowodorowego gazu skroplonego o pojemności wodnej nie większej niż 13 litrów. Butla składa się z powlekanego spawanego stalowego wewnętrznego korpusu butli i formowanej zewnętrznej powłoki ochronnej. Powłoka jest wykona­na z komórkowego tworzywa sztucznego, niezdejmowalna i połączo­na trwałe z zewnętrzną powierzchnią ścianki stalowego korpusu butl
• NACZYNIE KRIOGE­NICZNE ZAMKNIĘTE – dawniej NACZYNIE KRIOGENICZNE,
• POJEMNIK WEWNĘTRZNY – w przypadku naczyń kriogenicznych zamknię­tych jest to naczynie ciśnieniowe, przeznaczone do przechowywania gazu schłodzonego skroplonego.
• CIŚNIENIE ROBOCZE – oznacza:

1. w odniesieniu do gazu sprężonego oznacza ciśnienie ustalone w napeł­nionym naczyniu ciśnieniowym w temperaturze odniesienia 15°C;
2. w odniesieniu do UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY oznacza obliczone ciśnienie ustalone w jednolitej temperaturze odniesie­nia 15°C w butli acetylenowej zawierającej określony rozpuszczal­nik przy maksymalnej zawartości acetylenu;
3. w odniesieniu do UN 3374 ACETYLEN BEZ ROZPUSZCZALNIKA ozna­cza ciśnienie robocze, które było obliczone dla równoważnej butli dla UN 1001 ACETYLEN ROZPUSZCZONY.

• TWORZYWO SZTUCZNE Z RECYKLINGU (dawniej: TWORZYWO SZTUCZNE ODZYSKANE) na – materiał odzyskany ze zużytych opakowań przemysłowych, które zostały oczyszczone i przy­gotowane do przetworzenia na nowe opakowania. Specyficzne właści­wości materiału z recyklingu użytego do produkcji nowych opakowań powinny być gwarantowane i regularnie dokumentowane w ramach programu zapewnienia jakości uznanego przez właściwą władzę.
• KONTENER – CYSTERNA WIELKA – kontener – cysternę o pojemności większej niż 40 000 litrów.
• KORPUS NACZYNIA CIŚNIENIOWEGO – butla, zbiornik rurowy, bęben ciśnieniowy lub naczynie ciśnieniowe awa­ryjne, bez ich zamknięć tub innego wyposażenia obsługowego, ale włącznie z każdym stale przymocowanym urządzeniem (urządzenia­mi), takimi jak pierścień na szyjce czy pierścień stopy.
• TWORZYWO SZTUCZNE WZMOCNIONE WŁÓKNEM – materiał zawierający wzmocnienie włóknami lub cząstkami stałymi, umieszczonymi w termoutwardzalnym lub termoplastycznym polimerze (matrycy).

W związku z wejściem w życie nowych regulacji Komisja Gospodarcza ONZ wprowadziła także odpowiednie przepisy przejściowe, zawarte w następujących przepisach:

• 6.1.49 – Znak pokazany na rysunku 5.2.1.9.2 obowiązujący do 31 grudnia 2022 r. może być nadal stosowany do 31 grudnia 2026 r.
• 6.1.50 – Dla przedmiotów, które spełniają definicję ZAPALNIKÓW ELEKTRONICZNYCH, opisaną w przepisie 2.2.1.4 Słownik nazw i zaklasyfikowanych do UN 0511, 0512 i 0513, pozycje ZAPALNIKI ELEKTRYCZNE (UN 0030, 0255 i 0456) mogą być nadal wykorzystywane do dnia 30 czerwca 2025 r.
• 6.1.51 – Spoiwa, farby i materiały pokrewne do farb drukarskich, farby drukarskie i materiały pokrewne do farb drukarskich oraz żywice i roztwory zaklasyfikowane do UN 3082 materiał zagrażający środowisku, ciekły, I.N.O., grupa pakowania III zgodnie z 2.2.9.1.10.6 w związku z 2.2.9.1.10.51, zawierające 0,025 % lub więcej następujących substancji, samych lub w połączeniu:

-4,5-dichloro-2-oktylo-2H-izotiazol-3-on (DCOIT);
-oktylinon (OIT); oraz
-pirytion cynku (ZnPT);

mogą być przewożone do dnia 30 czerwca 2025 r. w opakowaniach ze stali, aluminium, innych metali lub tworzyw sztucznych, które nie spełniają wymagań podanych pod 4.1.1.3, jeżeli są przewożone w ilościach nieprzekraczających 30 litrów na opakowanie w następujący sposób:

(a) W przypadku ładunków na paletach skrzynia paletowa lub urządzenie jednostki ładunkowej, np. pojedyncze opakowania umieszczone lub ułożone w stos i przymocowane do palety taśmami, folią termokurczliwą lub rozciągliwą lub w inny odpowiedni sposób; lub

(b) Jako opakowania wewnętrzne opakowań kombinowanych o maksymalnej masie netto 40 kg.

• 6.1.52 – Naczynia wewnętrzne DPPL złożonych, wyprodukowanych przed 1 lipca 2021 r. zgodnie z wymaganiami podanymi pod 6.5.2.2.4, obowiązującymi do 31 grudnia 2020 r., które nie są zgodne z wymaganiami podanymi w 6.5.2.2.4, dotyczącymi znaków na naczyniach wewnętrznych, które nie są łatwo dostępne do wglądu z uwagi na konstrukcję korpusu zewnętrznego, wg przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2021 r., mogą być nadal używane do końca okresu ich używania określonego w 4.1.1.15.
• 6.1.53 – Towary niebezpieczne wysokiego ryzyka klasy 1 przewożone w sztukach przesyłki na jednostce transportowej w ilościach nieprzekraczających ilości podanych w 1.1.3.6, które zgodnie z 1.1.3.6.2 tiret I obowiązującym do dnia 31 grudnia 2022 r. mogły być przewożone bez stosowania wymagań działu 1.10, mogą być nadal przewożone bez stosowania wymagań działu 1.10 do dnia 31 grudnia 2024 r.
• 6.2.17 – Wymagania „Uwagi 3” z 6.2.1.6.1 obowiązujące do 31 grudnia 2022 r. mogą być nadal stosowane do 31 grudnia 2024 r.
• 6.2.18 – Naczynia kriogeniczne zamknięte, zbudowane przed 1 lipca 2023 r., które podlegały wymaganiom dotyczącym badania wstępnego i prób podanym pod 6.2.1.5.2, mającym zastosowanie do 31 grudnia 2022 r., ale które jednak nie spełniają wymagań podanych pod 6.2.1.5.2 dotyczących kontrola wstępna i badanie mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal stosowane.
• 6.2.19 – Butle acetylenowe zbudowane przed 1 lipca 2023 r., które nie są oznakowane zgodnie z 6.2.2.7.3 (k) lub (l) mającymi zastosowanie od 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal używane do następnego badania okresowego i próby po 1 lipca 2023 r. .
• 6.2.20 – Zamknięcia naczyń ciśnieniowych wielokrotnego napełniania, zbudowanych przed 1 lipca 2023 r., które nie są oznakowane zgodnie z 6.2.2.11 lub 6.2.3.9.8, obowiązującymi od 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal używane.
• 6.2.21 – Norma 14912:2005, o której mowa w instrukcji pakowania P200 (12) 3.4 z 4.1.4.1 obowiązującej do 31 grudnia 2022 r., może być nadal stosowana do naprawy lub kontroli zaworów do 31 grudnia 2024 r.
• 6.2.22 – Norma EN ISO 22434:2011, do której odnosi się instrukcja pakowania P200 (13) 3.4 z 4.1.4.1 obowiązująca do 31 grudnia 2022 r., może być nadal stosowana do naprawy lub kontroli zaworów do 31 grudnia 2024 r.
• 6.3.54 – Procedury stosowane przez właściwą władzę do zatwierdzania rzeczoznawców wykonujących czynności dotyczące cystern stałych (pojazdów-cystern) i cystern odejmowalnych przeznaczonych do przewozu materiałów innych niż te, do których mają zastosowanie TA4 i TT9 z 6.8.4, które odpowiadają wymaganiom rozdziału 6.8 obowiązującego do 31 grudnia 2022 r., ale niespełniającego wymagań 1.8.6 mających zastosowanie do jednostek kontrolujących od 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal stosowane do 31 grudnia 2032 r. UWAGA: Termin „ekspert” został zastąpiony określeniem „organ kontrolny”.
• 6.3.55 – Świadectwa zatwierdzenia typu wystawione dla cystern stałych (pojazdów-cystern) i cystern odejmowalnych przeznaczonych do przewozu materiałów innych niż te, do których mają zastosowanie TA4 i TT9 z 6.8.4, wydanych przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z działem 6.8, które nie spełniają z 1.8.7 obowiązującym od 1 stycznia 2023 r. mogą być nadal wykorzystywane do końca ich ważności.
• 6.3.56 – Cysterny stałe (pojazdy-cysterny) i cysterny odejmowalne zbudowane przed 1 lipca 2033 r. zgodnie z wymaganiami działu 6.9 obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom działu 6.13 mającym zastosowanie od 1 stycznia 2023, może być nadal używane.
• 6.3.57 – Cysterny stałe (pojazdy-cysterny) i cysterny odejmowalne zbudowane przed 1 stycznia 2024 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom obowiązującym od 1 stycznia 2023 r. w zakresie wyposażenia zaworów bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.3.2.9 mogą być nadal używane.
• 6.3.59 – Cysterny stałe (pojazdy-cysterny) i cysterny odejmowalne zbudowane przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które jednak nie spełniają wymagań przepisu szczególnego TE26 z 6.8.4 ( b) obowiązujące od 1 stycznia 2023 r. mogą być nadal stosowane.
• 6.3.60 – Cysterny stałe (pojazdy-cysterny) i cysterny odejmowalne, które są już wyposażone w zawory bezpieczeństwa spełniające wymagania podane pod 6.8.3.2.9 obowiązujące od 1 stycznia 2023 r., nie muszą być oznakowane zgodnie z 6.8.3.2.9.6 do następnego przeglądu pośredniego lub okresowego po 31 grudnia 2023 r.
• 6.4.56 – Kontenery-cysterny, które nie spełniają wymagań podanych pod 6.8.3.4.6 (b) mającego zastosowanie od 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal używane, jeżeli zostanie przeprowadzona kontrola pośrednia w ciągu sześciu lat po każdej kontroli okresowej okresowym, przeprowadzonej po lipcu 2023 r.
• 6.4.57 – Z wyjątkiem 6.8.1.5 akapit drugi tiret drugie, procedury stosowane przez właściwą władzę do zatwierdzania ekspertów wykonujących czynności dotyczące kontenerów-cystern przeznaczonych do przewozu materiałów innych niż te, określonych w TA4 i TT9 działu 6.8.4, spełniające wymagania działu 6.8 obowiązujące do 31 grudnia 2022 r., ale niespełniające wymagań 1.8.6 mających zastosowanie do jednostek inspekcyjnych od 1 stycznia 2023 r. mogą być nadal używane do 31 grudnia 2032 r. UWAGA: Termin „ekspert” został zastąpiony terminem „organ kontrolny”.
• 6.4.58 – Świadectwa zatwierdzenia typu wystawione dla kontenerów-cystern przeznaczonych do przewozu materiałów innych niż te, do których mają zastosowanie TA4 i TT9 w 6.8.4, wydane przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z działem 6.8, ale niezgodne z 1.8. 7 w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal stosowane do końca ich obowiązywania.
• 6.4.59 – Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2033 r. zgodnie z wymaganiami działu 6.9 obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r. mogą być nadal używane.
• 6.4.60 – Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 stycznia 2024 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które jednak nie odpowiadają wymaganiom obowiązującym od 1 stycznia 2023 r. w zakresie instalowania zaworów bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.3.2.9, mogą być nadal używane.
• 6.4.61 – Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., ale niespełniające wymagań podanych pod 6.8.2.2.4 akapit drugi i trzeci, obowiązujących od 1 stycznia 2023 r., mogą nadal być używane.
• 6.4.62 – Bardzo duże kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które nie spełniają wymagań podanych pod 6.8.2.1.18 akapit trzeci, dotyczące minimalnej grubości ściany, mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r., mogą być nadal stosowane.
• 6.4.63 – Kontenery-cysterny zbudowane przed 1 lipca 2023 r. zgodnie z wymaganiami obowiązującymi do 31 grudnia 2022 r., które jednak nie spełniają wymagań przepisu szczególnego TE26 z 6.8.4 (b) obowiązującego od 1 stycznia 2023 mogą być nadal używane.
• 6.4.64 – Kontenery-cysterny, które są już wyposażone w zawory bezpieczeństwa spełniające wymagania podane pod 6.8.3.2.9 obowiązujące od 1 stycznia 2023 r., nie muszą posiadać naniesionych oznaczeń zgodnie z 6.8.3.2.9.6 do czasu następnego przeglądu pośredniego lub okresowego po 31 grudnia 2023 r.

 ADR 2023 przyniósł także kilka zmian w zakresie materiałów niebezpiecznych. W rozdziale 2.2.41.4 zawierający wykaz materiałów samoreaktywnych w opa­kowaniach uzupełniono o KWAS 7-METOKSY-5-METYLKOBENZOTIO- FEN-2-YLOBORONOWY. Kataqlog zawarty w dziale 2.2.52.4 został uzupełniony o NADDiWĘGLAN tert-BUTYLOlZOPROPYLU < 62%, NADPIWALAN tert-HEKSYLU < 52% i NADTLENEK ACETYLOACETONU <35%.

W dziale 3.2 zawierającym wykaz towarów niebezpiecznych dodano nowy numer UN: UN3550 DIWODOROTLENEK KOBALTU, PROSZEK zawierają­cy nie mniej niż 10% respirabilnych cząstek; 6.1, I.

Ponadto z tabeli wykreślono UN 1169. EKSTRAKTY SMAKOWE CIEKŁE zapisane w UN 1197 zmieniły nazwę na EKSTRAKTY CIEKŁE, smakowe lub zapachowe. Następnie UN 2426 AZOTAN AMONU CIEKŁY gorący stężony roztwór, o stężeniu większym niż 80%, lecz nie większym niż 93% zmienił nazwę na AZOTAN AMONU CIEKŁY (gorą­cy stężony roztwór).

Kolejne zmiany w ADR2023 dotyczą przepisów szczególnych. Oprócz kosmetycznych zmian poszczególnych przepisów pojawiły się 4 nowe:

• 396 – dotyczący materiału UN 3538 PRZEDMIOTY ZAWIE­RAJĄCE GAZ NIEPALNY NIETRUJĄCY I.N.O. – duże, mocne przedmioty mogą być przewożone z podłączonymi butlami gazowymi z otwar­tymi zaworami. W tym przypadku nie mają znaczenia wymagania podrozdziału 4.1.6,5. Jednak taki przewóz musi spełniać następu­jące warunki:

1. butle gazowe zawierają UN 1066 azot sprężony, UN 1956 gaz sprę­żony i.N.O. lub UN 1002 powietrze sprężone
2. butle gazowe są połączone z przedmiotem poprzez regulator ciśnie­nia i sztywne przewody w taki sposób, aby ciśnienie gazu (nad­ciśnienie) w przedmiocie nie było większe niż 35 kPa (0,35 bara)
3. butle gazowe są połączone z przedmiotem za pomocą mocnych i odpornych na ciśnienie przewodów i rur w taki sposób, aby nie mogły zmienić położenia względem przedmiotu
4. butle gazowe, regulatory ciśnienia, przewody rurowe i inne elementy są zabezpieczone przed uszkodzeniem i uderzeniami podczas przewozu w drewnianych koszach lub innych odpowiednich urządzeniach
5. dokument przewozowy zawiera następujący zapis: „Przewóz zgod­ny z przepisem szczególnym 396”
6. jednostki transportowe cargo zawierające przedmioty przewożo­ne z otwartymi zaworami, zawierającymi gaz duszący, powinny dobrze wentylowane i oznakowane zgodnie z 5.5.3.G.

• 397 – w związku z UN1002 POWIETRZE SPRĘŻONE – Mieszaniny azotu i tlenu zawierające objętościowo nie mniej niż 19,5% i nie więcej niż 23,5% tlenu mogą być przewożone jako ta substancja, jeśli nie zawierają innych gazów utleniających. Nalepka ostrzegawcza dla zagrożenia dodatkowego klasy 5.1 nie jest wymagana dla jakiegokolwiek stężenia tlenu w podanych granicach.
• 398 – dla UN 1012 BUTYLEN – przepis stosuje się do mieszanin butylenów, 1-butylenu, cis-2-butylenu i trans-2-butylenu. Odnośnie izobutylenu patrz: UN 1055. W zakre­sie dodatkowych informacji dołączonych do dokumentu przewozo­wego patrz: 5.4.1.2.2 (e).
• 676 – Do przewozu sztuk przesyłek zawierających materiały polimeryzujące nie muszą być stosowane przepisy przepisu szczególnego 386 w połączeniu z 7.1.7.3, 7.1.7.4, 5.4.1.1.15 i 5.4.1.2.3.1, jeżeli są one przewożone w celu usunięcia lub recyklingu, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

(a) badanie przed załadowaniem wykazało, że nie ma znaczących odchyleń między temperaturą zewnętrzną sztuki przesyłki a temperaturą otoczenia;

(b) przewóz odbywa się w okresie nie dłuższym niż 24 godziny od tej kontroli;

(c) sztuki przesyłki są chronione przed bezpośrednim nasłonecznieniem i wpływem innych źródeł ciepła (np. dodatkowych ładunków przenoszonych powyżej temperatury otoczenia) podczas przewozu;

(d) Temperatura otoczenia podczas przewozu jest niższa niż 45 °C;

(e) pojazdy i kontenery są odpowiednio wentylowane;

(f) Substancje są pakowane w opakowania o maksymalnej pojemności 1000 litrów. Przy ocenie materiałów przeznaczonych do przewozu na warunkach niniejszego przepisu szczególnego można rozważyć dodatkowe środki zapobiegające niebezpiecznej polimeryzacji, na przykład dodanie inhibitorów.

ADR 2023 wprowadził również zmiany do dokumentacji przewozowej. Zgodnie z nowym przepisem 5.4.1.1.3.2, jeżeli nie jest możliwe dokładne zmierzenie ilości odpa­dów w miejscu załadunku, to ilość zgodnie z 5.4.1.1.1 (f) może podlegać oszacowaniu w następujący sposób:

• dla sztuk przesyłek – do dokumentu przewozowego dołączona jest lista sztuk przesyłek zawierająca rodzaj i ich nominalną pojemność;
• dla kontenerów – oszacowanie opiera się na pojemności nomi­nalnej kontenera i innych dostępnych informacjach (np. średnia gęstość, stopień napełnienia, rodzaj odpadów);
• dla cystern napełnianych podciśnieniowo – ilość odpa­du jest oszacowana przez nadawcę lub na podstawie wyposaże­nia pojazdu.

Ten tryb szacowania nie będzie miał zastosowania do zwolnień, dla któ­rych niezbędne jest jednoznaczne wskazanie  ilości (dział 1.1.3.6 Umowy) odpadów zawie­rających materiały wymienione w 2.1.3.5.3 lub materiały klasy 4.3 oraz cystern innych, niż napełniane podciśnieniowo. W przypadku stosowania tego przepisu, dokument przewozowy musi zawierać zapis: „ILOŚĆ OSZACOWANA ZGODNIE Z 5.4.1.1.3.2”.

Inne nowe regulacje zawarte w rozdziale 5 Umowy mają postać następującą:

5.4.1.1.15 –  Przepisy szczególne dotyczące przewozu materiałów stabilizowanych i o kontrolowanej temperaturze: O ile nie jest to już częścią prawidłowej nazwy przewozowej, należy dodać słowo „STABILIZOWANY” do prawidłowej nazwy przewozowej, jeśli stosowana jest stabilizacja, oraz słowa „TEMPERATURA KONTROLOWANA” należy dodać do prawidłowej nazwy przewozowej, jeżeli stabilizacja odbywa się poprzez kontrolę temperatury lub kombinację stabilizacja chemiczna i kontrola temperatury (patrz 3.1.2.6).

5.4.1.1.23 – jeśli materiał, który w myśl 1.2.1 jest materiałem stałym, będzie nadawany do przewozu w stanie stopionym, to wyraz „STOPIONY” powinien być dodany jako część pra­widłowej nazwy przewozowej, jeśli już nie jest częścią prawidłowej nazwy przewozowej,

5.4.1.1.24 – dla przewozu zgodnie z 1.1.4.7 dokument przewozowy powinien zawierać zapis: „PRZEWÓZ ZGODNIE Z 1.1.4.7.1” lub „PRZEWÓZ ZGODNIE Z 1.1.4.7.2”.

W dziale 5.4.1.2.2 dodano podpunkt (e) zgodnie z którym w przypadku przewozu UN 1012, dokument przewozowy powinien być uzupełniony o dokładną nazwę przewożonego gazu, podaną w nawiasach po prawidłowej nazwie przewozowej.

Dział 6 Umowy ADR został przekonstruowany i uzupełniony. Dotychczasowy dział 6.9. stał się działem 6.13. Nowy dział 6.9. został zatytułowany „WYMAGANIA DOTYCZĄCE PROJEKTOWANIA, BUDOWY, PRZEGLĄDÓW I BADAŃ CYSTERN PRZENOŚNYCH ZE ZBIORNIKAMI WYKONANYMI Z TWORZYW SZTUCZNYCH WZMOCNIO­NYCH WŁÓKNEM (FRP)”.

Nowe przepisy w rozdziale 6 między innymi to:

• 2.2.11 – Oznakowanie zamknięć naczyń ciśnieniowych UN wielokrotnego napełniania: W przypadku zamknięć umieszcza się wyraźnie i czytelnie następujące trwałe znaki (np. stemplowane, grawerowane lub wytrawiane):

(a) znak identyfikacyjny producenta;

(b) norma projektowa lub oznaczenie normy projektowej;

(c) Data produkcji (rok i miesiąc lub rok i tydzień) oraz

(d) Znak identyfikacyjny organu inspekcyjnego odpowiedzialnego za wstępną kontrolę i badanie, jeśli dotyczy.

Ciśnienie próbne zaworu powinno być zaznaczone, gdy jest niższe niż ciśnienie próbne, na które wskazuje wartość znamionowa przyłącza do napełniania zaworu

• 2.6.1.5 – Ciśnienie wewnętrzne aerozoli w temperaturze 50 °C nie powinno przekraczać 1,2 MPa (12 barów) przy stosowaniu gazów skroplonych palnych, 1,32 MPa (13,2 bara) przy stosowaniu gazów skroplonych niepalnych i 1,5 MPa (15 barów) ) przy użyciu niepalnych sprężonych lub rozpuszczonych gazów. W przypadku mieszaniny kilku gazów zastosowanie ma bardziej rygorystyczna granica.
• 5.2.1.2 – DPPL wyprodukowane z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, jak określono w 1.2.1, powinny być oznakowane napisem „REC”. W przypadku DPPL sztywnych znak ten powinien być umieszczony w pobliżu znaków określonych w 6.5.2.1.1. Na naczyniu wewnętrznym DPPL złożonych znak ten powinien być umieszczony w pobliżu znaków określonych w 6.5.2.2.4.
• 8.1.5 – Procedury oceny zgodności, zatwierdzenia typu i inspekcji
• 8.3.2.9 – Cysterny przeznaczone do przewozu gazów skroplonych zapalnych powinny być wyposażone w zawory bezpieczeństwa. Cysterny przeznaczone do przewozu gazów sprężonych, gazów skroplonych niepalnych lub gazów rozpuszczonych mogą być wyposażone w zawory bezpieczeństwa. Zawory bezpieczeństwa, jeżeli są zamontowane, powinny spełniać wymagania 6.8.3.2.9.1 do 6.8.3.2.9.5
• 8.3.2.9.6.1 – Cysterny wyposażone w zawory bezpieczeństwa zgodnie z 6.8.3.2.9.1 do 6.8.3.2.9.5 powinny posiadać znak określony w 6.8.3.2.9.6.3 do 6.8.3.2.9.6.6.
• 8.3.2.9.6.3 – Znak składa się z białego kwadratu o minimalnych wymiarach 250 mm × 250 mm. Linia wewnątrz krawędzi musi być czarna, równoległa i około 12,5 mm od zewnętrznej strony tej linii do zewnętrznej krawędzi znaku. Litery „SV” muszą być czarne, mieć co najmniej 120 mm wysokości i minimalną grubość kreski 12 mm.

Cysterny odejmowalne i kontenery-cysterny o pojemności nie większej niż 3 000 litrów mogą posiadać zmniejszone oznaczenie do wymiarów nie mniejszych niż 120 mm × 120 mm. Linia wewnątrz krawędzi musi być czarna, równoległa i oddalona od zewnętrznej krawędzi znaku do zewnętrznej krawędzi znaku w przybliżeniu 6 mm. Litery „SV” muszą być czarne, mieć co najmniej 60 mm wysokości i minimalną grubość kreski 6 mm.

• 8.3.2.9.6.5 – Zastosowany materiał powinien być odporny na warunki atmosferyczne i należy zapewnić odpowiednią trwałość znaku. Znak nie może odłączyć się od mocowania w przypadku 15-minutowego przebywania w ogniu. Musi także pozostać przymocowany niezależnie od orientacji zbiornika.
• 8.4 – nowy przepis szczególny TE26 – Wszystkie połączenia do napełniania i opróżniania, w tym także w fazie gazowej, cystern przeznaczonych do przewozu gazów skroplonych schłodzonych palnych powinny być wyposażone w samoczynny zawór odcinający natychmiast zamykający się (patrz 6.8.3.2.3), położony jak najbliżej zbiornika cysterny.
• 6.2 – Nowy dział i zastosowanie – Wymagania rozdziału 6.9.2 mają zastosowanie do cystern przenośnych ze konstrukcją FRP (wzmocnionych włóknem) przeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych klas 1, 3, 5.1, 6.1, 6.2, 8 i 9 wszystkimi środkami transportu. Oprócz wymagań niniejszego rozdziału, o ile nie określono inaczej, odpowiednie wymagania Międzynarodowej Konwencji o Bezpiecznych Kontenerach (CSC) 1972, z późniejszymi zmianami, muszą być spełnione przez każdą multimodalną cysternę przenośną z konstrukcją FRP, która spełnia definicję „kontenera” w ramach tej konwencji.

Rozdział 7 zawiera następujące zmiany:

• 1.7.4.7 (NOWY PRZEPIS) – Kontenery izolowane, chłodzone i chłodzone mechanicznie, przeznaczone do przewozu materiałów o kontrolowanej temperaturze, powinny odpowiadać następującym warunkom:
• Całkowity współczynnik przenikania ciepła izolowanego kontenera nie powinien przekraczać 0,4 W/m²/K;
• stosowany czynnik chłodniczy nie może być palny; oraz
• Jeżeli kontenery są wyposażone w odpowietrzniki lub zawory wentylacyjne, należy zadbać o to, aby odpowietrzniki lub zawory wentylacyjne nie zakłócały chłodzenia.

3.1.13 (NOWE ZASADY OCENY WAD KONTENERA) –

• wygięcia, pęknięcia lub pęknięcia elementów konstrukcyjnych lub nośnych lub jakiekolwiek uszkodzenia sprzętu obsługowego lub operacyjnego, które mają wpływ na integralność kontenera do przewozu luzem, kontenera lub nadwozia pojazdu;
• Jakiekolwiek zniekształcenie ogólnej konfiguracji lub jakiekolwiek uszkodzenie osprzętu do podnoszenia lub elementów interfejsu sprzętu przeładunkowego wystarczająco duże, aby uniemożliwić prawidłowe ustawienie sprzętu przeładunkowego, zamontowanie i zabezpieczenie na podwoziu, wagonie lub pojeździe lub włożenie do ładowni statku; oraz, w stosownych przypadkach
• Zawiasy drzwi, uszczelki drzwi i okucia, które są zatarte, skręcone, złamane, brakujące lub w inny sposób niedziałające.

5.1.2 – (NOWE ZASADY OCENY WAD NADWOZIA INTEMODALNEGO) – Jednostka transportowa do ładunku jest sprawdzana w celu upewnienia się, że jest zdatna do użytku pod względem konstrukcyjnym, że jest wolna od ewentualnych pozostałości niezgodnych z ładunkiem oraz że wewnętrzna podłoga, ściany i sufit, w stosownych przypadkach, nie są wystające lub nie mają uszkodzeń, które mogłyby mieć wpływ na ładunek wewnątrz oraz, że duże kontenery są wolne od uszkodzeń, które wpływają na odporność na warunki atmosferyczne kontenera, gdy jest to wymagane. Konstrukcyjnie zdatny do użytku oznacza, że jednostka transportowa ładunku jest wolna od poważnych wad elementów konstrukcyjnych. Elementami konstrukcyjnymi jednostek transportu ładunków o przeznaczeniu multimodalnym są m.in. górne i dolne poręcze boczne, górne i dolne poręcze końcowe, słupki narożne, okucia narożne oraz, w przypadku dużych kontenerów, próg drzwiowy, nadproże drzwiowe i poprzeczki podłogowe. Do głównych wad należą:

• wygięcia, pęknięcia lub pęknięcia elementów konstrukcyjnych lub wspierających oraz wszelkie uszkodzenia wyposażenia serwisowego lub operacyjnego, które mają wpływ na integralność jednostki transportowej ładunku;
• Jakiekolwiek zniekształcenie ogólnej konfiguracji lub jakiekolwiek uszkodzenie osprzętu do podnoszenia lub interfejsów urządzeń przeładunkowych wystarczająco duże, aby uniemożliwić prawidłowe ustawienie sprzętu przeładunkowego, zamontowanie i zabezpieczenie na podwoziu, wagonie lub pojeździe lub włożenie do ładowni statku; oraz, w stosownych przypadkach;
• Zawiasy drzwi, uszczelki drzwi i okucia, które są zatarte, skręcone, złamane, brakujące lub w inny sposób niedziałające.

Nowy przepis rozdziału 9 zawarty w 9.2.4.6 przewiduje możliwość stosowania napę­dów zasilanych elektrycznie dla pojazdów typu AT. Z kolei przepis 9.7.9 wskazuje, iż pojazdy typu FL przewożące skroplone i sprężone gazy palne, pojazdy typu FL prze­wożące ciecze palne I lub II grupy pakowania, a także pojazdy EX/III powinny być wyposażone w automatyczny system gaśniczy przedziału silniko­wego. Zastosowane muszą być także osłony termiczne wszystkich kół, zapo­biegające bezpośredniemu i pośredniemu oddziaływaniu ognia na przedział ładunkowy.

Polska wersja Umowy ADR 2023 nie jest jeszcze dostępna. W latach ubiegłych tłumaczenie na język polski było publikowane w maju lub czerwcu, w związku z czym również w tym roku przyjdzie nam poczekać. Nowy ADR w języku angielskim dostępny jest pod adresem https://unece.org/transport/standards/transport/dangerous-goods/adr-2023-agreement-concerning-international-carriage .

PROGRAM SZKOLENIA:
1.Obowiązki podmiotów zarządzających przedsiębiorstwami. Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych i odpowiedzialność za naruszenie przepisów. Przegląd istotnych warunków Umowy ADR na lata 2021 – 2023. Obowiązki przewoźnika, napełniającego oraz nadawcy. Odpowiedzialność z tytułu naruszenia przepisów na podstawie ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.
2. Ochrona towarów niebezpiecznych w rozumieniu Umowy ADR. Procedury rozpoznawania i charakterystyka zagrożeń, metody wykrywania i usuwania zagrożeń oraz działania podejmowane w przypadku naruszenia bezpieczeństwa. Obowiązki i odpowiedzialność osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym stosownie do ich funkcji określonych w planie ochrony.
3. Stosowanie przepisów ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych w zakresie szkoleń, dokumentowania przewozów towarów niebezpiecznych oraz cele i skutki wyznaczenia doradcy do spraw towarów niebezpiecznych.
4. Dobra reputacja w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1071/2009 a naruszenia związane z przewozem towarów niebezpiecznych.
5. Temat: Obsługa codzienna pojazdów samochodowych oraz wpływ jej właściwego przeprowadzenia na bezpieczeństwo przewozu towarów ADR. Obowiązki związane z koniecznością utrzymania pojazdu oraz wyposażenia w należytym stanie. Kontrola wyposażenia pojazdu w rozumieniu przepisów ADR (instrukcja pisemna) oraz dokumentacji obecnej na pokładzie jednostki transportowej. Zasady reagowania w przypadku stwierdzenia, że stan techniczny nie jest zadowalający bądź istnieje uzasadnione podejrzenie istnienia zagrożenia bezpieczeństwa przewozu.
4. Załadunek pojazdu – masy, wymiary, stopnie napełnienia. Zasady reagowania w przypadku przeciążenia pojadu lub przepełnienia cysterny. Odpowiedzialność za naruszanie zasad brd.
5. Przypomnienie zasad na temat oznakowania środka transportu. Określenie katalogu wymaganej dokumentacji przewozowej. Korzystanie z instrukcji bezpieczeństwa.
6. Przewóz odpadów niebezpiecznych. Umowa ADR oraz procedury SENT. Kary za naruszenie przepisów dotyczących przemieszczania ładunków tzw. „wrażliwych”.
7. Pytania i odpowiedzi.

*WEBINARIUM NIEODPŁATNE WYŁĄCZNIE DLA PODMIOTÓW MAJĄCYCH PODPISANĄ Z CSK UMOWĘ DGSA. DLA POZOSTAŁYCH ZAINTERESOWANYCH PODOBNE SZKOLENIE ODBĘDZIE SIĘ W TERMINIE PÓŹNIEJSZYM.

ZAPRASZAMY DO ZAPISÓW POD LINKIEM:
https://csk.clickmeeting.com/webinarium-adr-towary-niebezpieczne-2022

HASŁO DOSTĘPOWE DO WEBINARIUM ZOSTANIE PRZESŁANE NA ADRES KONTAKTOWY KAŻDEGO Z OBSŁUGIWANYCH PRZEDSIĘBIORSTW

Ustawa wprowadza szereg obowiązków związanych z przewozem przez terytorium PL towarów tzw. wrażliwych, to jest takich, które w ocenie ustawodawcy mogą być narzędziem w przestępstwach polegających na wyłudzaniu podatku VAT.

Lista towarów objętych systemem monitorowania drogowego jest ściśle określona w art. 3 ustawy. Zgodnie z tymi przepisami monitorowaniu podlega przewóz towarów wg PKWiU oraz wg Nomenklatury Scalonej (jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tymi podkategoriami przekracza 500 kg lub jej objętość przekracza 500 litrów):
– 19.20.21 – benzyna silnikowa, włączając w to benzynę lotniczą,
– 19.20.22 – paliwo typu benzyny do silników odrzutowych,
– 19.20.23 – benzyna lakiernicza,
– 19.20.24 – Paliwo typu benzyny i nafty do silników odrzutowych,
– 19.20.25 – Oleje lekkie otrzymane z przerobu ropy naftowej; preparaty z lekkich frakcji, gdzie indziej niesklasyfikowane,
– 19.20.26 – oleje napędowe,
– 19.20.27 – oleje średnie otrzymane z przerobu ropy naftowej; preparaty ze średniej frakcji, gdzie indziej niesklasyfikowane,
– 19.20.28 – oleje opałowe, gdzie indziej niesklasyfikowane,
– 19.20.29 – oleje smarowe otrzymane z ropy naftowej; preparaty ciężkich frakcji (gdzie indziej nie sklasyfikowane),
– 20.14.74 – alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu do 80%, nieoznacznych znakami akcyzy,
– 20.14.75.1 – bioetanol (włączając do celów napędowych), z wyłączeniem zawartego w bioeterach,
– 20.14.75.9 – pozostały alkohol etylowy skażony i pozostałe skażone wyroby alkoholowe o dowolnej mocy,
– 20.59.41 – preparaty smarowe,
– 20.59.42 – środki przeciwstukowe; dodatki do olejów mineralnych i podobnych wyrobów,
– 20.59.43 – płyny hydrauliczne hamulcowe; środki zapobiegajace zamarzaniu i gotowe płyny przeciwoblodzeniowe zawierające elkohol etylowy,
– 20.59.57 – gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; kwasy naftalenowe, ich sole nierozpuszczalne w wodzie oraz ich estry; nieaglomerowane węgliki metali zmieszane razem lub ze spoiwem metalicznym; przygotowane dodatki do cementów, zapraw lub betonów; sorbit, z wyłączeniem D-sorbitu,
– 20.59.58 – biodiesel,
– 38.12.25 – oleje odpadowe,
– CN 2207 – alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu >= 80% obj.; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone, nieoznaczonych znakami akcyzy,
– CN 2707 – oleje i pozostałe produkty destylacji wysokotemperaturowej smoły węglowej; podobne produkty, w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych,
– CN 2710 – Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych (z wył. surowych); preparaty, zawierające >= 70% masy olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, gdzie indziej niesklasyfikowane; oleje odpadowe, zawierające głównie minerały z ropy naftowej lub bitumiczne,
– CN 2905 – alkohole alifatyczne i ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne;
– CN 2917 – Kwasy polikarboksylowe, ich bezwodniki, halogenki, nadtlenki i nadtlenokwasy; ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne;
– CN 3403 – Preparaty smarowe, włącznie z cieczami chłodząco-smarującymi, preparatami do rozluźniania śrub i nakrętek, preparatami przeciwrdzewnymi i antykorozyjnymi, preparatami zapobiegającymi przyleganiu do formy opartymi na smarach, oraz preparaty w rodzaju stosowanych do natłuszczania materiałów włókienniczych, skóry wyprawionej, skór futerkowych lub pozostałych materiałów (z wył. preparatów zawierających, jako składnik zasadniczy, >= 70% masy olejów ropy naftowej lub olejów otrzymanych z minerałów bitumicznych),
– CN 3811 – Środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych, włącznie z benzyną, lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne;
– CN 3814 – Organiczne złożone rozpuszczalniki i rozcieńczalniki, gdzie indziej niesklasyfikowane; gotowe zmywacze farb i lakierów (z wył. zmywacza do paznokci) – zawierające alkogol etylowy,
– CN 3820 – środki zapobiegające zamarzaniu i gotowe płyny przeciwoblodzeniowe (z wył. gotowych dodatków do olejów mineralnych lub innych cieczy używanych do tych samych celów, co oleje mineralne) – zawierające alkohol etylowy,
– CN 3824 – Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych, włączając te, składające się z mieszanin produktów naturalnych, gdzie indziej niesklasyfikowane,
– CN 3826 – Biodiesel i jego mieszaniny, niezawierające lub zawierające < 70 % masy olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych.

Monitorowaniu podlega także przewóz:
– alkoholu całkowicie skażonego wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego ,
– suszu tytoniowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nieoznaczonego znakami akcyzy, bez względu na jego ilość w przesyłce.

Ustawa przewiduje wyjątki, jeżeli przewóz ww towarów realizowany jest w „niewielkich” opakowaniach:
– 19.20.29 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 11 litrów,
– 20.14.74 nieoznaczonych znakami akcyzy w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 5 litrów,
– 20.14.75 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 5 litrów,
– od 20.59.41 do 20.59.42 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 16 litrów,
– 20.59.43 zawierających alkohol etylowy w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 16 litrów;
– CN 2207 nieoznaczonych znakami akcyzy w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 5 litrów,
– CN 2710 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 11 litrów,
– CN 2905 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 11 litrów,
– CN 3403 w opakowaniach jednostkowych nie większych niż 16 litrów.

Monitorowanie polega na zarejestrowaniu przez nadawcę, odbiorcę lub przewoźnika (różne obowiązki dla powyższych podmiotów w zalezności od rodzaju przewozu i jego trasy) wymaganych danych na temat przewozu za pośrednictwem portalu internetowego PUESC (Platforma Usług Elektronicznych Skarbowo – Celnych). W chwili obecnej przyszli użytkownicy platformy mogą „ćwiczyć” wykonywanie zgłoszeń poprzez platformę testową znajdującą się pod adresem https://test.puesc.gov.pl/web/puesc/sent-formularze (w wersji docelowej wejście do systemu zgłoszeń będzie wymagać następujących czynności: wejście na stronę PUESC, następnie kliknięcie w katalog usług, wybór e-Przewóz, kliknięcie ikony „przejdź do systemu SENT”, wybór odpowiedniej procedury). Uwaga! Wcześniej należy utworzyć konto na portalu PUESC za pośrednictwem EPUAP. Co istotne, konto na PUESC należy utworzyć już teraz, to jest zanim ustawa wejdzie w życie (załóż konto PUESC tutaj: https://puesc.gov.pl/web/puesc/eklient ).

Ustawa przewiduje szereg sankcji o charakterze (głównie) administracyjnokarnym w przypadku stwierdzenia wykonywania przewozu drogowego bez przestrzegania przepisów ustawy (przykłady):
– niedokonanie zgłoszenia lub brak numeru referencyjnego – zatrzymanie środka transportu i usunięcie do miejsca przechowywania wskazanego przez organ kontroli,
– brak zgłoszenia przewozu i nieuzyskanie numeru referencyjnego – 46% wartości netto ładunku nie mniej niż 20 000 zł (kara na wysyłającego lub odbierającego),
– brak zgłoszenia przewozu i nieuzyskanie numeru referencyjnego przez przewoźnika (gdzie stosowne) 20 000 zł,
– stwierdzenie że towar nie odpowiada co do rodzaju, ilości, masy lub objętości towarowi wskazanemu przez przewoźnika w zgłoszeniu – 20 000 zł,
– nieuzupełnienie przez przewoźnika zgłoszenia o dane, o których mowa w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 3 – 5000 zł kary,
– zgłoszenie danych niezgodnie ze stanem faktycznym, inne niż dotyczące towaru odpowiednio na podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10 000 zł.

Ustawa przewiduje możliwość uwolnienia się od kary w poszczególnych przypadkach.W większości przypadków możliwość zwolnienia podmiotu z zapłaty kary będzie decyzją własną organu (w ustawie nie wskazano szczególnych i konkretnych przypadków, w których organ będzie zobowiązany do uchylenia kary pieniężnej).

SZKOLENIE Z USTAWY

W dniu 19 kwietnia 2017 roku w godzinach 9:00 – 17:00 odbędzie się kompleksowe szkolenie z tematyki ustawy o monitorowaniu przewozu drogowego. W programie szkolenia m. in. :

– szczegółowa charakterystyka towarów objętych monitorowaniem, określenie poprzez PKWiU oraz NS CN,
– zasady określania wielkości przesyłek ,
– procedury wysyłki towarów podczas których nie dochodzi do powstania obowiązku podatkowego (przesunięcie miedzymagazynowe),
– zakładanie konta na PUESC,
– zgłaszanie przewozu poprzez PUESC,
– odpowiedzialność finansowa za naruszenie przepisów ustawy,
– usunięcie ładunku przez organ kontroli do miejsca wyznaczonego – co dalej,
– udzielanie pełnomocnictwa do zgłoszenia PUESC między nadawcą a przewoźnikiem,
– szczegółowe omówienie najczęściej spotykanych procedur zgłoszeniowych.

Cena szkolenia wynosi
– 370 zł brutto (obejmuje materiały szkoleniowe oraz catering),
– 220 zł brutto dla członków SPFT.

LICZBA MIEJSC OGRANICZONA (maks. 25)

Zgłoszenia prosimy wysyłać na adres biuro@csk.szczecin.pl

W dniu 2 września 2016 roku wchodzi w życie ustawa z dnia 22 lipca 2016 roku o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 1165 z 2016 roku). Zasadniczym celem wprowadzenia ustawy (wg uzasadnienia projektodawcy) było uporządkowanie przepisów dotyczących rynku paliw i gazu ziemnego oraz wprowadzenie większej przejrzystości na rynku energetycznym.

Chociaż ustawa wchodzi w życie za blisko dwa tygodnie większość podmiotów zajmujących sie transportem ADR (towarów niebezpiecznych) nie zwróciła uwagi na fakt, że ustawa nakłada także obowiązki na podmioty przywożące. Niespełnienie niektórych obowiązków może skutkować nałożeniem kary pieniężnej do 2,5 milonów zł (!). Chociaż znakomita część ustawy adresowana jest do podmiotów posiadających koncesje na obrót, magazynowanie lub wytwarzanie paliw ciekłych to wśród kilkudziesięciu artykułów nowelizacji jest kilka zapisów interesujących z punktu widzenia interesów firm transportowych.

Przed dokonaniem właściwej prezentacji nowych przepisów czytelnik musi zostać uprzedzony – w zakresie przewozów drogowych ADR nowelizacja nakłada dość nieprzemyślane, a niekiedy wręcz niezgodne z prawem międzynarodowym nowe obowiązki, których spełnienie w praktyce okazać się może utrudnione, a niekiedy wręcz niemożliwe.

1. Podmiot przywożący

Ustawa wprowadza definicję podmiotu przywożącego – jest nim każda osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna która samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu dokonuje przywozu paliw ciekłych. Pod pojęciem przywozu rozumie się sprowadzenie na terytorium RP paliw ciekłych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego (w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym) bądź importu. Inaczej ujmując każdy podmiot, który przywozi z zagranicy paliwa ciekłe (niezależnie czy na potrzeby własne czy do celów zleconej dla podmiotu trzeciego dostawy) staje się podmiotem przywożącym w rozumieniu niniejszej ustawy (co implikuje dalsze obowiązki) .  Uwaga – podmiotem przywożącym nie jest przewoźnik dokonujący jedynie przemieszczenia ładunku z zagranicy na terytorium RP. W tym przypadku podmiotem przywożącym jest zleceniodawca takiego przewozu. 

2. Rejestr podmiotów przywożących

Ustawa przewiduje wprowadzenie obowiązku zgłaszania się podmiotów przywożących do odpowiedniego rejestru podmiotów przywożących. Pierwsza rejestracja podmiotu przywozowego powinna odbyć się w ciągu miesiąca od opublikowania przepisów wykonawczych (rozporządzenia) na podstawie art. 32 ust. 6 (w chwili obecnej data nieznana). Brak wpisu do rejestru może skutkować nałożeniem grzywny w wysokości do 2,5 mln zł (art. 57g ust. 2). Ponadto do rejestru podmiotów przywożących nie będzie mógł zostać zgłoszony podmiot który:
a. został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe mające związek z przedmiotem działalności gospodarczej objętej tą ustawą,
b. zalega w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa (z wyjątkiem ściśle określonych przypadków opisanych w ustawie).
Wpis do rejestru na podstawie kompletnie złożonego wniosku następuje w ciągu 7 dni od dnia wpływu wniosku.

3. (Absurdalna) zmiana ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

W ustawie o przewozie towarów niebezpiecznych nowelizacja wprowadza nowy przepis w art. 13 ust. 2, zgodnie z którym „uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest zobowiązany zamieścić, w wymaganych dokumentach, o których mowa w ustawie, oraz odpowiednio ADR, RID i ADN nazwę i adres podmiotu, którego własnością w chwili przekazania osobie wykonującej przewóz towarów, jest towar niebezpieczny”.

Dlaczego powyższy przepis jest absurdalny? A to dlatego, że:

1. żaden przepis prawa krajowego i międzynarodowego nie nakłada na nadawcę ładunku obowiązku przekazywania przewoźnikowi informacji odnośnie danych właściciela ładunku;
2. przepis odnosi się do WSZYSTKICH towarów niebezpiecznych, a nie tylko w zakresie paliw płynnych, co wydaje się było naturalną intencją ustawodawcy; zatem od 2 września 2016 roku na wszystkich dokumentach przewozowych dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych (czy także towarów podróżujących „na wyłączeniu” – tego ustawodawca nie sprecyzował) powinna się znaleźć informacja o właścicielu ładunku o którym wiedzy przewoźnik nie będzie miał zwykle żadnej. Mało tego, nadawca towaru może w majestacie prawa odmówić przewoźnikowi podania informacji na temat właściciela ładunku, ponieważ nie jest to wiedza niezbędna do wykonania procedury transportowej zarówno w oparciu o przepisy konwencji CMR, jak i ustawy – Prawo przewozowe;
3. chociaż ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych w załączniku (lp. 1.1.3) przewiduje karę 300 zł za sporządzenie dokumentu przewozowego w którym nie jest zawarta „inna” wymagana informacja, należy pamiętać, iż konstrukcja dokumentu przewozowego jest ściśle określona w przepisach 5.4.1 Umowy ADR. Wprowadzanie w drodze krajowej ustawy zmian zawartości tego dokumentu z daleka „pachnie” niekonstytucyjnością regulacji (art. 91 Konstytucji). Nie sposób także sobie wyobrazić egzekwowanie tego obowiązku od zagranicznych przewoźników.

Reasumując powyższy obowiązek będzie trudny do spełnienia, a jeszcze trudniejszy do weryfikacji. Skąd bowiem kontroler na drodze będzie miał wiedzę, czy przedsiębiorstwo ALFA BETA wpisane jako właściciel do dokumentu przewozowego jest faktycznym właścicielem? A przecież jest technicznie możliwe, że w trakcie procedury transportowej ładunek zmieni właściciela, o czym nie zostanie powiadomiony przewoźnik. Pytań dziesiątki – odpowiedzi (w ustawie) nie ma.

4. Obowiązki przedsiębiorstw energetycznych

Nowelizacja wprowadza także nowe obowiązki dla podmiotów – przedsiębiorstw energetycznych. Zgodnie z nowym art. 4ba przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem,przeładunkiem, przesyłaniem lub dystrybucją paliw ciekłych prowadzi wykaz przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem, obrotem, w tym obrotem z zagranicą paliwami
ciekłymi, podmiotów przywożących i odbiorców końcowych paliw ciekłych, którym świadczyli w ciągu ostatnich 12 miesięcy odpowiednio usługi magazynowania, przeładunku, przesyłania lub dystrybucji. Wykaz ustalany jest na ostatni dzień każdego miesiąca kalendarzowego w terminie do 7 dni od ostatniego dnia miesiąca. Obowiązkowa zawartość wykazu określona jest w art. 4ba ust. 2 ustawy. Wykaz musi być publikowany na stronie internetowej przedsiębiorstwa energetycznego oraz udostępnia w swojej siedzibie. Ponadto przedsiębiorstwo energetyczne przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych miesięczne sprawozdanie zawierające informacje o podmiotach zlecających usługi, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia zakończenia miesiąca, którego dotyczy sprawozdanie. Przedsiębiorstwa energetyczne rozpoczynają realizację tych obowiązków za miesiąc następujący po miesiącu, w którym weszły w życie przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4ba ust. 6 i art. 43d ust. 2 ustawy. Niesporządzenie sprawozdania sankcjonowane jest karą pieniężną od 15 do 50 tysięcy złotych.

Pełny zakres zmian poniżej:

Prawo energetyczne – po nowelizacji